Ang pagbuburda, bilang parehong anyo ng sining at isang praktikal na bapor, ay may mahabang kasaysayan na sumasaklaw sa iba't ibang kultura at siglo. Sa una, ang pagbuburda ay pangunahing ginagamit para sa pagtahi, paglalagay, at pagpapatibay ng tela. Sa paglipas ng panahon, ito ay umunlad sa isang masalimuot na pandekorasyon na sining. Ang pangunahing mga diskarte sa pagbuburda ay nanatiling kapansin-pansing matatag sa buong kasaysayan, na may maraming mga naunang gawa na nagpapakita ng pambihirang pagkakayari, kung minsan ay nahihigitan ang mga nilikha sa ibang pagkakataon.
Ang mga natuklasang arkeolohiko sa buong mundo ay nagpapahiwatig na ang pagbuburda ay may mahalagang papel sa iba't ibang sibilisasyon. Sa China, ang pinakaunang kilalang burda na gawa ay itinayo noong panahon ng Warring States (5th–3rd century BC), na itinatampok ang advanced textile craftsmanship noong panahong iyon. Pangunahing kasama sa pagbuburda ng Tsino ang apat na kategorya: pagbuburda ng Suzhou, pagbuburda ng Hunan, pagbuburda ng Sichuan at pagbuburda ng Guangdong. Katulad nito, sa Sweden noong Panahon ng Migration (humigit-kumulang 300–700 AD), pinalakas ng mga tao ang damit na may running stitches, back stitches, stem stitches, buttonhole stitches, at whip stitches. Gayunpaman, nananatiling hindi sigurado kung ang mga tahi na ito ay nagsilbi lamang sa mga layunin ng istruktura o mayroon ding mga pandekorasyon na function.
Sa kasaysayan, ang pagbuburda ay malawakang ginagamit sa pananamit, mga relihiyosong artifact, at mga dekorasyon sa bahay. Ang masalimuot na disenyo at pamamaraan ng pagbuburda ay kadalasang sinasagisag ng katayuan sa lipunan, kayamanan, at pagkakakilanlan sa kultura. Sa medyebal na Europa, ang pagbuburda ay umunlad sa mga relihiyosong kasuotan at kasuotan ng hari. Sa mundo ng Islam, ang mga katangi-tanging burda na tela ay lubos na pinahahalagahan, habang sa Japan, ang tradisyonal na "Sashiko" na pagbuburda ay hindi lamang pinahusay ang tibay ng tela ngunit lumikha din ng mga natatanging geometric na pattern.
Sa kabila ng umuusbong na mga pamamaraan ng produksyon ng tela at pagbabago ng mga uso sa fashion, ang mga diskarte sa pagbuburda ay nanatiling nakakamangha na pare-pareho. Ang Industrial Revolution ay nagpasimula ng machine embroidery, ngunit ang hand embroidery ay patuloy na pinahahalagahan para sa kanyang katangi-tanging craftsmanship at artistikong halaga. Sa ngayon, pinagtulay ng pagbuburda ang tradisyon at pagbabago, pinapanatili ang parehong aesthetic at functional appeal sa isang pandaigdigang saklaw. Ang dahilan kung bakit ang pagbuburda ay nananatiling isa sa mga pinakakaakit-akit na sining ng tela sa kasaysayan ay nakasalalay sa walang putol na pagsasanib ng kasiningan at pagiging praktiko, na nagpapakita ng walang hanggang kagandahan nito.
Ngayon, ang katangi-tanging sasakyang ito ay nakapunta na sa ibang bansa at naging isang magandang tanawin sa internasyonal na entablado. Kapag ginamit ang mga tradisyonal na kasanayan sa larangan ng fashion, namumulaklak sila nang may pambihirang kinang. Itinatampok din nito ang pambihirang kagandahan ng pambansang kultura.
Ngayon, halos sa buong bansa ang pagkakayari ng pagbuburda ng Tsino. Ang pagbuburda ng Suzhou ng Su, ang pagbuburda ng Xiang ng Hunan, ang pagbuburda ng Shu ng Sichuan, at ang pagbuburda ng Yue ng Guangdong ay may kanya-kanyang katangian at kilala bilang apat na sikat na pagbuburda ng China. Ang mga likhang sining ng pagbuburda ngayon ay may sopistikado at kumplikadong pagkakayari.